Foto Alfred Oosterman | Tekst Marjolein Scherphuis

Merry Xmas Everybody

Alsof je met een dead body loopt te zeulen, en niemand die het ziet omdat het zo obvious is. Je hebt erover gehoord, inbraken op klaarlichte dag. Of mensen die je met een grote smile passeren op een drukke markt en tegelijkertijd je portemonnee rollen. Je las in de krant over een criminele afrekening. Een man werd totally doorzeefd met kogels terwijl een 4yo op de achterbank van de auto appelsap zat te drinken. Crazy is het, totaal fucked up. Weird ook. Wie doet zoiets. Er zijn ook leuke varianten. Je moeder vertelde dat ze als youngster in een kroeg een barkruk jatte, voor de grap, maar omdat niemand opkeek stond ze uiteindelijk buiten met die barkruk. Samen met een vriendin die crazy de slappe lach had gekregen door het toneelstukje. De barkruk hadden ze achterin hun besteleend gelegd en het ding staat nu, veertig jaar later, in jouw kamer, met een plant erop. Echt nice wel. Zo kan het dus gaan. Gelukkig loop jij niet met een dead body te zeulen, maar staat straks deze boom in je kamer, volgehangen met shiny lichtjes. Nice. Je vriendin zal shotjes inschenken in de smalle keuken die je deelt met je room mates en daarna steken jullie de kaarsen aan en drinken met elkaar de flessen leeg. Ad fundum. Jullie zullen dansen op Merry Xmas Everybody, van Slade. Een 1973 liedje, het jaar van de barkruk. Jullie draaien het ieder jaar, zo hard mogelijk. Fuck de buren. Morgen, in het nieuwe daglicht, brei je alles wel weer recht.