Straatbeeld Alfred Oosterman | Zeer kort verhaal #zkv Marjolein Scherphuis

In je hoofd

De meeste mensen zitten thuis op de bank met de gordijnen dicht de hitte te doorstaan. Je hebt je er niet aan over gegeven, je zet je dagelijkse schema voort. Je loopt alleen, dat is anders nooit zo. Er zijn meestal tegenliggers en soms meelopers. Die laatste vind je lastig. Als je wordt ingehaald zet je ongemerkt extra aan om de inhaler bij te houden, wat niet goed is voor het volhouden van je eigen schema. En als je zelf iemand inhaalt gaan je gedachten naar die persoon, naar hoe het is om ingehaald te worden, en dat kost je je focus. Focus is alles. Focus is hetzelfde als samenvallen met je ademhaling, met je lichaam, met de weidsheid van de lucht en de weerspiegeling van de wolken in het water. Focus is niet meer nadenken.
Tegenliggers zijn makkelijker. Je kunt ze ontkennen en als dat niet lukt volstaat een glimlach of een knikje. En dan ben je toch weer met die ander bezig want je ogen checken snel de outfit, en de schoenen die je tegemoet lopen. Je schat de kracht en het vermogen van de ander in om die vervolgens te vergelijken met jezelf. Het is doodvermoeiend. Niet het lopen, wel het denken.
Vandaag zijn er geen anderen. Vandaag is er focus.
Totdat de ganzen kwamen. Nu zitten er ganzen in je hoofd.