Straatbeeld Alfred Oosterman | Zeer Kort Verhaal #ZKV Marjolein Scherphuis

De lege stad

De leegte is opgekropen naar je hoofd. In het begin van de lockdown las je een bericht over zwervers in Manhattan die aan de politie hadden gevraagd waarom de stad zo leeg was. Waar waren de mensen? Je had gehuiverd bij het lezen van het bericht en je had je afgevraagd hoe het moest zijn om op straat te leven en geen toegang te hebben tot welke informatie dan ook. De zwervers speelden daarna regelmatig in je hoofd een rol in een science fiction film. Iedere dag zagen ze vanuit hun buitenslaapplek het straatbeeld leger worden, totdat er geen mensen meer in voorkwamen. ’s Nachts liepen er herten door de hoge, lege straten. Marters en eekhoorns snuffelden aan de overvolle vuilnisbakken en vogels vlogen laag door de engte tussen de huizenblokken. Verwachtten de zwervers ieder moment een groot zoeklicht uit de nauwe strook nachtelijke lucht op zich te zien vallen? Vreesden ze vreemdsoortige buitenaardse wezens die over het trottoir in hun richting zouden dwalen? De zwervers zijn langzaam maar zeker uit je hoofd verdwenen. Ze hebben plaatsgemaakt voor beelden in je eigen stad. Beelden van alles wat er niet is. Beelden van geen studenten, van geen zee van slordig gestalde fietsen, geen stadsgeluiden, geen winkelende mensen, geen stemmen, geen verkeer. Beelden van geluidloze leegte. De stilte is onderdeel geworden van jou, en jij van de stilte. Zitten en kijken volstaat. Kijken naar de lege stad.